Η πίσω πλώρη

(Στον Ν. Καββαδία)

Ακόμη θαλασσοπνίγομαι
Εγώ που ναυτικός δεν έκανα
Παρά για μια βδομάδα
Έκτοτε ακόμα κόντρα φυσά
Και η γέφυρα κρύβει το φάρο
Κάθε πρωί ξανά μπαρκάρω
Αλλά τα δάχτυλα δεν φτάνουνε τους κάβους
Δεμένες μελωδίες τρεμοπαίζουν στα σκοινιά
Που απ’ την προβλήτα δεν ξεπλέκουν
Γέμισε το κατάστρωμα στρείδια και κοράλλια
Σκίζονται τα πόδια μου ολημερίς
Το βράδυ στο αλάτι τα μουσκεύω
Μήπως και γιάνουν, αλλά που…
Με το αίμα στολίζω την μπαντιέρα μου
Και από τον ιστό κρεμάω
Όσα δεν έφτασα να αποσώσω
Σαν δίπλα μου τα κύματα
Θεριά όλο γεννούνε
Και γω ο φτωχός, κολύμπι λέω όλο θα μάθω
Μα η νύχτα μολύβι στα πόδια μου
Έχει από καιρό στολίσει.

9/11/2010 Aθήνα,

Comets on Fire- Lucifer's Memory

Βουρκόλακες

Σήμερα τα ξημερώματα
Πριν να απαντήσω της αυλής τους κόλακες
Πήγα ψηλά και συνάντησα
Δύο παλιούς Βουρκόλακες

Ο ένας πάντα θηλυκός και σερνικός ο άλλος
-Πάντα Ζευγάρια γίνονται,
φοβούνται αυτό το πάντα-
Για αυτούς ο χρόνος γίνεται
Ανυπόφορα μεγάλος

Ο σερνικός τα λόγια του μασούσε
Του έλειπε η μασέλα
Ο θηλυκός ξερακιανός
Χρόνια μέσα στα φέρετρα
Εδώ και καιρό, δεν το είχε ζέψει σέλα

Φρικιαστικά σερνόντουσαν
Μέσα στο ρημαγμένο σπίτι
Μπαγιάτικο καφέ μου έδωσαν
«Συμπάθα μας», μου είπαν,
«Όλο και κάτι λείπει»

Χρόνια είχαν άνθρωπο να δουν
Με κοίταζαν σαν να ‘μουν κάποιο τρόπαιο
Τα χείλη τους έγλυφαν αριά
Κοιτάζοντας την καρωτίδα μου
Το βλέμμα τους γινόταν αποτρόπαιο

Δύσκολα όμως θα με πλησίαζαν
-Και το είχα καταλάβει-
Κυνόδοντες δεν τους έμειναν
Μόνο οι χρυσές οι λύρες
Που από ένα καλόγερο έκλεψαν
Λίγο πριν μεταλάβει

Σαν την πραμάτεια τους μου έδειξαν
Είπα καλά το ποίημα
Από το νεκρόσπιτο έκανα γοργά
Μα ευγενικά να φύγω
Σίγουρα δε θα το ήθελα, να γίνω εγώ το θύμα


Από το χέρι με έπιασαν
Το δρόμο να μου δείξουν
Και πριν την πόρτα να κλείσω
Άκουσα αυτά τα λόγια:

«Εμείς οι τρισκατάρατοι της νύχτας,
Λίγο νεκροί, λίγο ζωντανοί,
Μα τίποτα από τα δύο
Ένα σκοπό τον έχουμε
Να μας φθονούν τα πτώματα
Και οι ανάσες την αξία τους να βρίσκουν».

Αθήνα, Άνοιξη του 2010.

Rammstein-Roter Sand (Orchestral Version)


Και κάτι έξτρα, ως δοκιμή:

Bourkolakes_Ap

Ανέπνευστον Εγκώμιον είς Αταίριαστον Εργασίαν

Έμπνευσις,
Καθότι καιρόν με έχεις εγκαταλείψει
-Σου δίνω και γω λίγες αιτίες και εισιτήρια επιστροφής-
Εγκαταλείπω την θέρμην μου προς εσέ
Στρεφόμενος προς την εργασίαν
Την Αταίριαστην
Την συνεχή και ακατάπαυστη
Δίχως ανάγκας
Διαταγάς υπακούον
Εις κοστούμια αυτάρεσκος
Διασκελίζων δρόμους και πλατείας
Εις τους υπόδουλους υπόδουλος και γω
Εις του αστούς υποταγήν υποσχόμενος
Υπό του άρτου σερνόμενος
Εκ της ρινός
Αναπνέοντας εκ των ωτών, πλέον
Οκνηρός, μα χαμογελων
Εις τους μεσόκοπους τους μισητούς
Μετά την περιφέρειαν, φέροντες την ευζωίαν
Ακλόνητων Στηλών σάπιου οικοδομήματος
Καθώς αυτό προσβάλλεται
Εκ του ύδατος του ακαθάρτου
Του περιρρέοντος τα θεμέλια
Καθώς αδειάζει σιγά σιγά το κάλλος
Από τα μέσα μου
Και συ, ούτε καν που διακρίνεσαι
Τόσο φτωχή που είσαι….

Ηράκλειο, 07-10-2010

Journey- Of a lifetime

Ευφυΐα

Άνθρωποι μέσης ευφυΐας
Άνθρωποι κάθε ηλικίας
Στου πρωινού αγώνα το ποτάμι
Ρίχνονται μετά παρρησίας
Υπέρ των άρτων υμών, τον ομοούσιον.

Άνθρωποι μέσης ευφυΐας
Άνθρωποι όλων των χρωμάτων
Ορθώνονται επί πτωμάτων
Όπως πάντοτε ανερχόμενοι
Την σκάλα της ιεραρχίας

Άνθρωποι μέσης ευφυΐας
Άνθρωποι της ίδιας παρωδίας
Κρύβουν στις τσέπες των παντελονιών των
Αποκομίζοντες θησαυρούς
Τραπεζικών και ετέρων τόκων

Άνθρωποι μέσης ευφυΐας
Άνθρωποι πλήρους αδιαφορίας
Θέσιν αναζητώντας υπό τον ήλιο
Στριμώχνονται υπό την σκιάν
Καθ’ εις αναμένων την πολυπόθητον σειράν

Άνθρωποι μέσης ευφυΐας
Άνθρωποι καινής αλαζονείας
Εποχικοί εις φαύλες διασκεδάσεις
Υποχρεούνται εις εφήμερες στάσεις
Μετά ελαστικών σχέσεων εργασίας

Άνθρωποι μέσης ευφυΐας
Άνθρωποι άνευ συνουσίας
Των ιδεών των αυνανίζοντες το φαλό
Φαντασιώνοντες τον οίκον του Θεού
Εις του παραδείσου την υπόσχεσιν

Άνθρωποι μέσης ευφυΐας
Άνθρωποι μεστοί της κτηνωδίας
Τας Θύρας, τας θύρας τους ερμητικά σφαλίζουν
Δια τον αποκλεισμόν των περαστικών οφθαλμών
Από του εσωτερικού οργίου


Και οι άνθρωποι μεγάλης ευφυΐας;
Θύματα και αυτοί του μέσου όρου


Αθήνα 04-09-2010
Για τον Γ.Χ με κύρια έμπνευση από την φωτογραφία του Χ.

A Perfect Circle- When the levee breaks

Προφανές

Για το μέλλον, δεν ανησυχώ
Το μέλλον είναι γραμμένο
Στα πεζοδρόμια
Ανάμεσα στους αρμούς
Για αυτό προσέχω μην τους πατήσω
Ούτε καν για το παρόν σκέπτομαι
Αφού όσο και να το αγγίζω
Φεύγει μαζί με τον πρωϊνό ιδρώτα
Για το προφανές ανησυχώ
Που αληθινό μισοφαίνεται
Αχνοφαίνεται σαν ίσκιος
Ώσπου να στρίψω από τη γωνία
Χάνεται στους τοίχους μέσα
Γελώντας σαν μικρό παιδί
Σαν την Ευτυχία
Που με όσο μελάνι και αν τη λούσω
Δεν εκτυπώνεται ποτέ

Θεσσαλονίκη 27-08-2010
Από την φωτό πιο πάνω


Archade Fire- Suburban Wars

S/M

-Αλουμινόχαρτο
Να τυλίξω τις φοβίες μου να μην κρυώσουν.
- Σπορέλαιο
Να «λαδώσω» κάποιον που μου μοιάζει.
[… Κάτι ξεχνάω….]
-Αφρόλουτρο, να είμαι μοσχομυριστός, το βράδυ μπορεί να είμαι «τυχερός»!
- Γάλα
Μεγαλώνει, μεγαλώνει μέχρι να πεθάνει
-Χυμό
Γιατί οι δικοί σου στέρεψαν, και μάλλον φταίω εγώ.
[…δεν μπορώ να θυμηθώ τι μου λείπει… ]
-Ψωμί
Το μάνα από ψηλά μας έχει τελειώσει
[…Τι μου λείπει, τι ξεχνάω…]
Α, ναι!!! Συνέχεια ξεχνάω «ΝΑΖΗΣΩ»
Με μπλε και πράσινους κόκκους

Αθήνα (Για τον Σ.Α)

26/06/2010


Radiohead- Subterranean Homesick Alien

Καπέλο

Πως θα ήθελα κάποια στιγμή να γίνω
Ο άνθρωπος με το καπέλο
Σε ένα πλήθος άσκεπων μέσα
Που για δικαιοσύνη ζητωκραυγάζουν
Να το βγάλω και ψηλά να το πετάξω
Με τη μάζα να γίνω ένα για λίγο
Και όταν πέσει να το πιάσω
Και σκυφτός να φύγω
Σιγομουρμουρίζοντας...
"Είμαι διαφορετικός"

30-04-2010 Στο τρένο για Αθήνα

Lopez&Frusciante- 0=2