tag:blogger.com,1999:blog-12918413312446377902012-01-25T08:40:08.436+02:00Καμια φορα οι εικονες προκαλουν χιλιες λεξεις. Καμια φορα οι λεξεις "φτιαχνουν" εικονες. Καποιες εικονες μπλεκονται τοσο πολυ με τις λεξεις, που δε μπορει κανεις να καταλαβει τι αρχιζει απο που...Και αυτο δεν ειναι καν τεχνη. Ειναι τεχνη στο παρα 5. Χ+Α.LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.comBlogger541100tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-10285404211468428002012-01-25T08:36:00.003+02:002012-01-25T08:40:08.444+02:00

My Long ArmReaching AfarTo the other sideOf the big lakeGrasping the worldEngulfing the soulOf mischief and liesMy Long ArmPrefers to stay near byFew meters awayGrasping gravel and dirtWhispering to the machinesInhaling the fogExhaling rustAnd rotten flesh odor My Long ArmAmputated every dayLike the hydra reviving at nightStaring intoThe neon light24.01.2012 Poros, Feres ex Military campDuring

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-52412126058329651252012-01-19T19:21:00.001+02:002012-01-19T19:27:21.843+02:00

Once,Not even once,Half time....Cause once is too muchIs more than necessaryMore than a human being can sustain.Once,Not even once,Not even close to love.Much greater, less complexTrust failureFaith shortageOnce,Not even once,Absence,More stigma than touchMore bruises than lustEdgie contextThief or timeOnce,Close enough, but notExplosion, behind safety glassGluttony and rampageMurder with no

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-43409963998417301922012-01-15T01:26:00.002+02:002012-01-15T01:28:52.132+02:00

This isAccording to a HeartBeatCoffeeBreakfastUCoffeeBreakfastUCoffeeBreakfastUCoffeeBreakfastUCoffeeUUCoffeeUUCoffeeUUUUUUUUUU[…silence…]HushFuck offYou Know, where to find me…9.01.2012Φέρες, ΈβροςR.E.M- Oh my heart

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-35194451835108248352011-11-08T22:08:00.002+02:002011-11-08T22:12:02.790+02:00

Ο ακρόλιθος της ευτυχίας είναι όταν δεν γράφω, Όταν δεν χρειάζεται να πιέσω τόσο το μυαλό Όταν δε χρειάζεται να στριμώξω την ύπαρξή μουΣε μερικές χαζές αράδεςΠου την επόμενη μέρα δε θυμάμαιΣαν τους ανθρώπους που περνάν με σκυμμένο κεφάλιΚάθε μέρα δίπλα μου στους δρόμουςΜε λειψό ενδιαφέρον για τον αέρα που αναπνέουνΑλλά φαιδροί αρκετά να ατενίζουν το σύμπανΣαν να το γέννησαν εχτέςΟ ακρόλιθος της

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-2304680253672170032011-10-16T23:32:00.002+03:002011-10-16T23:41:53.443+03:00

Όριο στη δίψα του ανθρώπου Δε λογίζεται και πέρας δεν υπάρχειΣαν η ψυχή κλονίζεται Και μεθυσμένη τα πρωινά βγαίνειΜια βόλτα τον κόσμο να τον φέρειΔίχως να βλέπει η τυφλήΤον πόνο, τη συφορά και το δάκρυΤο μαύρο το βαθύ που απλώνεταιΚάτω από κάθε ξημέρωμαΠίσω από κάθε λάμψηΈτσι που η δίψαΑπλώνει και θεριεύεταιΧίλια κομμάτια σκίζεται το σύμπαν να κυκλώσειΚαι άστρα και ουρανούς και δαίμονες και

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-9059103299358799602011-08-09T03:40:00.003+03:002011-08-09T03:45:28.735+03:00

Πάρε με,Κάθομαι στη γωνία βράδια ατελείωτα και σε περιμένω,Μέσα στη μούχλα και την υγρασίαΠεριμένω,Στο χαντάκι ενός λασπωμένου δρόμου,Στα χημικά μου όνειραΠεριμένω,Ένα λόγο, μία κίνηση, μια ματιά,Περιμένω,Στη σκόνη, στο θάνατοΠεριμένω,Ετοιμάζομαι κάθε βράδυ, όλο και πιο βρώμικος όλο και πιο γερασμένοςΠεριμένωΔε νιώθω τίποτα, ούτε ένα ψήγμα μεταμέλιαςΜα περιμένω,Περιμένω τις εικόνες σου, τον

Xristoshttp://www.blogger.com/profile/07506870614905265389noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-36406085330589204002011-02-15T21:14:00.002+02:002011-02-15T21:18:06.522+02:00

Φτιάχνω λιτά και απλάΧωρίς στολίδια πολλάΚάτι στεγνό σαν εμβατήριοΚάτι χαζό, σαν παιδικό τραγούδιΚάτι εύκολο και καθημερινόΣαν «Ένα, Δύο, Τρία» ή μάλλονΣαν «Καλημέρα σας κυρία»Μέχρι και εγώ να το καταλαβαίνωΣαν το μουρμούρισμα σε λαϊκό τραγούδιΌπως ο αναστεναγμός σε ερωτική ταινίαΣαν μακαρόνια στην κατσαρόλα του εργένηΦτιάχνω απλά, φτιάχνω λιτάΈνα μοτίβο σκέτοΔίχως τις λέξεις τις βαριέςΧωρίς

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-84023871212116363732010-12-30T23:28:00.002+02:002010-12-30T23:29:53.343+02:00

Σε αυτή τη φάση της ζωήςΌπου ο χρόνος κυλά πιο γρήγορα, Προτίμησες να καείςΑγάπησες τα εφήμεραΤη σιγουριά την πέταξεςΆσχημα της φέρθηκεςΣτιγμή θα ‘ρθει που θα την βρεις ξανάΜα με κλειστή την πόρταΈχεις την τάση να ξεχνάςΣάμπως η γνώση δανεική να ήτανΠριν στο μυαλό σου βγάλει ρίζεςΞεκινάς να ταξιδεύεις στα ηλεκτρόνιαΓια να μεγαλώσεις είσαι μικρός ακόμαΚαι πολύ μεγάλος για να σε συγχωρήσουνΚάποιοι

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-60777621641101020622010-12-11T02:01:00.003+02:002010-12-11T02:03:53.863+02:00

Ας παγώσουμε το χρόνοΑς πούμε όλα τα κλισέ και Τετριμμένα πράματα που Λένε αυτοί που φαντασίας στερούνταιΞανά ας αρχίσουμεΤον κόσμο να μαθαίνουμεΜέσα από λάθη και ανούσιεςΚινήσεις, ας είναι όλο αυτόΜια πράξη επανάστασηςΕμπρός στον εαυτό μας τον ίδιοΠου σαπίζει σε καρέκλες και Σε φθορίζουσες μπροστά οθόνεςΓιατί τώρα αν δεν πατήσουμε πόδιΜια ζωή καταραμένοι θα είμαστε«Ας ήταν να ήταν τότε» Θα

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-36829300897125104822010-12-04T22:17:00.003+02:002010-12-04T22:20:34.690+02:00

Το ξημέρωμα αργείΚαι ο καυτός αέραςΣπρώχνει τα σκουπίδιαΑνάκατα με τις κακές σκέψειςΣτις πύλες του λιμανιού μπροστάΣαν το Λεωνίδα, ή σαν τον ΕφιάλτηΣτέκει ο Αχθοφόρος και έτσι μιλά:« Καλήν ημέρα άρχοντακαι ας είναι ο ορισμός σου.Τα πλοία δεν κινήθηκανΑέρηδες δεν ήρθανΗ Ιφιγένεια στέκεται στου λιμανιού την άκρηΑνάσκελα απάνω στο βωμόΔε την εσφάξαν βλέπειςΟι Αργίοι τα παράτησανΓινήκανε εμπόροιΜα

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-24402426777248470062010-11-11T22:42:00.005+02:002010-11-11T22:45:59.931+02:00

(Στον Ν. Καββαδία)Ακόμη θαλασσοπνίγομαιΕγώ που ναυτικός δεν έκαναΠαρά για μια βδομάδαΈκτοτε ακόμα κόντρα φυσάΚαι η γέφυρα κρύβει το φάροΚάθε πρωί ξανά μπαρκάρωΑλλά τα δάχτυλα δεν φτάνουνε τους κάβουςΔεμένες μελωδίες τρεμοπαίζουν στα σκοινιάΠου απ’ την προβλήτα δεν ξεπλέκουν Γέμισε το κατάστρωμα στρείδια και κοράλλιαΣκίζονται τα πόδια μου ολημερίςΤο βράδυ στο αλάτι τα μουσκεύωΜήπως και γιάνουν,

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-79561855738222792182010-10-24T01:28:00.005+03:002010-10-24T02:22:08.534+03:00

Σήμερα τα ξημερώματαΠριν να απαντήσω της αυλής τους κόλακεςΠήγα ψηλά και συνάντησαΔύο παλιούς ΒουρκόλακεςΟ ένας πάντα θηλυκός και σερνικός ο άλλος-Πάντα Ζευγάρια γίνονται,φοβούνται αυτό το πάντα-Για αυτούς ο χρόνος γίνεταιΑνυπόφορα μεγάλοςΟ σερνικός τα λόγια του μασούσεΤου έλειπε η μασέλαΟ θηλυκός ξερακιανόςΧρόνια μέσα στα φέρετραΕδώ και καιρό, δεν το είχε ζέψει σέλαΦρικιαστικά σερνόντουσανΜέσα

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-36761144583964466102010-10-09T01:46:00.003+03:002010-10-09T02:00:57.834+03:00

Έμπνευσις, Καθότι καιρόν με έχεις εγκαταλείψει-Σου δίνω και γω λίγες αιτίες και εισιτήρια επιστροφής-Εγκαταλείπω την θέρμην μου προς εσέΣτρεφόμενος προς την εργασίαν Την ΑταίριαστηνΤην συνεχή και ακατάπαυστηΔίχως ανάγκαςΔιαταγάς υπακούον Εις κοστούμια αυτάρεσκοςΔιασκελίζων δρόμους και πλατείαςΕις τους υπόδουλους υπόδουλος και γωΕις του αστούς υποταγήν υποσχόμενοςΥπό του άρτου σερνόμενοςΕκ της

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-44157322500998441232010-09-05T22:57:00.003+03:002010-09-05T23:07:33.523+03:00

Άνθρωποι μέσης ευφυΐαςΆνθρωποι κάθε ηλικίαςΣτου πρωινού αγώνα το ποτάμιΡίχνονται μετά παρρησίαςΥπέρ των άρτων υμών, τον ομοούσιον. Άνθρωποι μέσης ευφυΐαςΆνθρωποι όλων των χρωμάτωνΟρθώνονται επί πτωμάτωνΌπως πάντοτε ανερχόμενοιΤην σκάλα της ιεραρχίαςΆνθρωποι μέσης ευφυΐαςΆνθρωποι της ίδιας παρωδίαςΚρύβουν στις τσέπες των παντελονιών των Αποκομίζοντες θησαυρούςΤραπεζικών και ετέρων τόκωνΆνθρωποι

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-9905568743990569112010-08-27T20:57:00.003+03:002010-08-27T21:06:00.176+03:00

Για το μέλλον, δεν ανησυχώΤο μέλλον είναι γραμμένοΣτα πεζοδρόμιαΑνάμεσα στους αρμούςΓια αυτό προσέχω μην τους πατήσωΟύτε καν για το παρόν σκέπτομαιΑφού όσο και να το αγγίζωΦεύγει μαζί με τον πρωϊνό ιδρώταΓια το προφανές ανησυχώΠου αληθινό μισοφαίνεταιΑχνοφαίνεται σαν ίσκιοςΏσπου να στρίψω από τη γωνίαΧάνεται στους τοίχους μέσαΓελώντας σαν μικρό παιδίΣαν την ΕυτυχίαΠου με όσο μελάνι και αν τη

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-5135443763803590912010-07-05T23:59:00.003+03:002010-07-06T00:05:21.040+03:00

-ΑλουμινόχαρτοΝα τυλίξω τις φοβίες μου να μην κρυώσουν.- ΣπορέλαιοΝα «λαδώσω» κάποιον που μου μοιάζει.[… Κάτι ξεχνάω….]-Αφρόλουτρο, να είμαι μοσχομυριστός, το βράδυ μπορεί να είμαι «τυχερός»!- ΓάλαΜεγαλώνει, μεγαλώνει μέχρι να πεθάνει-ΧυμόΓιατί οι δικοί σου στέρεψαν, και μάλλον φταίω εγώ. […δεν μπορώ να θυμηθώ τι μου λείπει… ]-ΨωμίΤο μάνα από ψηλά μας έχει τελειώσει[…Τι μου λείπει, τι ξεχνάω…]Α

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-28104151818507235322010-06-23T21:15:00.002+03:002010-06-23T21:21:03.298+03:00

Πως θα ήθελα κάποια στιγμή να γίνωΟ άνθρωπος με το καπέλοΣε ένα πλήθος άσκεπων μέσαΠου για δικαιοσύνη ζητωκραυγάζουνΝα το βγάλω και ψηλά να το πετάξωΜε τη μάζα να γίνω ένα για λίγοΚαι όταν πέσει να το πιάσωΚαι σκυφτός να φύγωΣιγομουρμουρίζοντας..."Είμαι διαφορετικός"30-04-2010 Στο τρένο για ΑθήναLopez&Frusciante- 0=2

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-83872264766561287082010-05-27T23:16:00.005+03:002010-05-30T12:48:08.385+03:00

Τελευταία χωνεύουμε πιο εύκολαΑκόμα και το άβραστο φαΐ Και τις πέτρες ακόμα πουΣτο στομάχι πέφτουν κάνοντας κρότοΗ μία καθώς χτυπάει πάνω στην άλληΑφού για ξεροκόμματα τις βλέπουμεΊσως βέβαια βοηθάν και οι γροθιές στο σώμαΠου μάθαμε να δεχόμαστεΤον πόνο που προκαλούνΣαν πειραματόζωα ενστερνιζόμαστεΤην χώνεψη μας διευκολύνουνΑπό τότε που σταματήσαμε να ξερνάμεΑπό τότε που γίναμε αυτό που τρώμεΤο

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-63366388961402551812010-05-04T21:24:00.003+03:002010-05-05T00:02:42.121+03:00

Η βαλίτσα μικραίνεισε κάθε ταξίδι μικραίνει.Η υπομονή μου μικραίνει, Κάποτε ξεχύλιζε τη βαλίτσαΤώρα δε χωράει, μικραίνειΗ χαρά μου μικραίνειΤαξιδεύει μακρυά,μικραίνειΑφήνει λίγο, λίγο τα κομμάτια τηςΚαι φυσικά μικραίνειΣαν τη ματιά μου, που μικραίνειΣαν ταξιδεύω, ξεμακραίνειΑλλά χάνεται στον απειρο ορίζονταΚαι έτσι, όλο μικραίνειΣε κάθε ταξίδισαν τη ζωή που σπαταλάμεσε κάθε ταξίδιΚαι αυτή

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-43112765060088769812010-04-25T23:31:00.003+03:002010-04-25T23:44:14.123+03:00

Άργησα μα κατάλαβα ότι η ψυχή μου μαύρος σκύλος είναιΣκύλος κουτσός και με ένα μάτιΠου στραβώνει, το άσπρο φωςσαν τη λούζειΚαι αυτή βαριά κάθεται πάνω στα σκέλια μουΣτο κεφάλι μου όνειρα βάζονταςΠου το πρωί δε θα θυμάμαι μα, Θα είναι εκεί,Να παίζουν με τις μνήμεςΌταν την ξυπνώ, το κεφάλι μουστο μεγάλο ρολόι θα κολλήσει"Κοίτα στραβέ, κοίτα" μου φωνάζει"Σαν κοιτάς ο χρόνος πιο αργά περνάει, θα

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-74383802866464147482010-03-30T21:33:00.002+03:002010-03-30T21:34:50.118+03:00

Καθόσουν αμίλητη Και οι στιγμές αιώνες μου φανήκανεΑιώνες πεταμένοι εδώ και εκείΣτου ισογείου το λιγοστό φωςΚαθόσουν ΑμίλητηΜέχρι το στόμα σου που άνοιξεςΓαλάζια ήτανε τα μάτια σουΜετά φωτιά γινήκανε και Αρχίσανε να καίνε τα λόγια που είπες, Μέχρι το στόμα σου που άνοιξες«Είσαι Ετερόφωτος», μου είπες και Ξανά τη σιωπή επέλεξεςΓιατί σ’ αρνήθηκα χωρίς να σε ρωτήσωΔίχως να σε σκεφτώ«Είσαι Ετερόφωτος

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-11338596067438039792010-03-24T00:32:00.002+02:002010-03-24T00:44:33.527+02:00

Κατανάλωση, ΜόνοΛαμβάνω αγάπηΠαίρνω στοργή, Καταναλώνω τα Πάντα.Κατανάλωση, ΜόνοΛαμβάνω αγκαλιέςΠαίρνω φιλιάΑέρα ΔίνωΚατανάλωση, ΜόνοΛαμβάνω ευχέςΠαίρνω ενέργειαΔάκρυ ΕπιστρέφωΚατανάλωση, ΜόνοΛαμβάνω αποδοχήΠαίρνω ιδέες, Κάρβουνο ΧαρίζωΚατανάλωση, ΜόνοΛαμβάνω τα πάνταΌλα τα παίρνωΚαι τι βγάζωΤίποτα, απλά εξαϋλώνωΑπλά αποστραγγίζωΑπλά καταβροχθίζωΣιγά, σιγά….Μόνος μου θα μείνωΤα άκρα μου θα

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-29955375773418037542010-02-27T17:56:00.002+02:002010-02-27T18:09:29.884+02:00

Πήρα σαπούνι, από αυτό το πράσινοΠου η γιαγιά μου λουζότανΣαν ήταν κοπελίτσαΚαι έκανε τα αγόρια να τη χαζεύουνΜε μάγουλα κόκκινα από ντροπήΠήρα σαπούνι, από αυτό το πράσινοΣκάλισα μία βάρκα και την έριξαΣτης Σκόπελο το καταγάλανο λιμάνιΤόσο, που σαν δάσος έμοιαζεΣαν το ίδιο το νησί, μέσα στο πέλαγος το ΑιγαίοΠήρα σαπούνι, από αυτό το πράσινοΞανοίγοντας τη βάρκα με κουπιά από αλάτιΜήπως και τους

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-78596003144126567322010-02-24T00:06:00.004+02:002010-02-24T00:43:29.119+02:00

Όλου του κόσμου τα ξενοδοχεία είναι ίδια,Με τη μουντή ταπετσαρία, που απλώνεται στους 4 τοίχους από άκρη σε άκρη, Καμία ιδέα, καμία πρωτοτυπία, Κανένα ρίσκο, Και όμως στην ιδέα ότι θα έρθει, Ξεπηδούσαν χρώματα από του Νταλί τη φαρέτραΖωσμένα με την ακανόνιστη παράνοια του Πόλοκ, Και αυτό το ξενοδοχείο έγινε για λίγο διαφορετικό.Όλου του κόσμου τα ξενοδοχεία είναι ίδια, Με το αφόρητο εκείνο άρωμα,

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-3597481841272381672010-02-19T19:52:00.005+02:002010-02-19T20:46:28.778+02:00

Τρώγοντας τις ίδιες σου τις σάρκεςΞυπνάς σε ένα χώρο όπου οι σκέψεις σου δε χωράνε πιά, ούτε κάν οι ανάσες σουΦτύνοντας το αίμα σου,Ακουμπάς τους κρύους τοίχους-Ξέρεις άλλωστε κάθε τους εκατοστό-Αλλάζοντας το δέρμα σου,Βλέπεις τον ήλιο από μία οπή που ο καθένας πιά δεν προσέχειΜιρικάζοντας τα δόντια σου,Αναπαράγεις εικόνες μιάς οθόνης στο τεράστιο μυαλό σου.Χρησιμοποιώντας πολλές μετοχέςΛύνεις

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-65075917600285085232010-02-08T00:20:00.002+02:002010-02-08T00:25:09.891+02:00

Δεν είμαστε τίποτα, παράΣκόρπιες στιγμές ελευθερίαςΜέσα σε μία τεράστια αναμονήπου ξεκινάνει να έρθει μα, Πάντα κάτι την καθυστερείΚάτι την τραβάει πίσωΚάτι παγώνει τα άκρα τηςΚαι την ακινητοποιεί......Όμορφα που θα είναι σαν έρθει!21-12-2009 Αθήνα (μάλλον)Edward Sharpe & The Magnetic Zeros- Carries On

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-72680444090658820312010-02-07T22:31:00.004+02:002010-02-08T00:37:08.984+02:00

Δεν το είχα προσέξει μέχρι σήμερα(Δε χρειαζόταν άλλωστε)Αλλά το τραύμα μου μύριζε πικραμύγδαλοΚαι ξεκίνησα να ανασαίνω, να ανασαίνω, να ανασαίνωΜήπως και το πάρω όλο μέσα μου, Το αίμα που είχα χάσει, Την ευωδιά που ποτέ δεν είχα βρει.Κι όμως ακίνητος κάτω από τον ήλιοΝτυμένος στα λευκά μου σάβαναΛαβωμένος ως τα σπλάχναΝα ευωδιάζω τον τόποΣτέλνoντας φιλιά σε όσους προσπερνούνΑπό το χρόνο δίπλα και

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-51677325977927539332010-01-15T19:21:00.004+02:002010-01-15T19:39:16.292+02:00

Το εγώ το απεχθάνομαιΤο εσύ το βαριέμαι καιΤο αυτός είναι θλιμμένο.Το εμείς με έχει κουράσειΤο εσείς είναι ανούσιο καιΤο αυτοί το νόημα έχει χάσει.Θέλω καινούρια πρόσωπα, Χρειάζομαι κι άλλο φως μέσα στο βράδυΔε γίνεται να γυρνάω και να έχω κάτι λιγότεροΘέλω καινούρια πρόσωπαΧρειάζομαι κι άλλο φώς, Νυχτώνει νωρίς και οι μοναξιές σημάδι κάνανεΊδιος εδώ και χρόνια ο εχθρός, Αυτός ο απρόσωπος

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-1162245272342100002009-12-20T15:56:00.001+02:002009-12-20T19:18:41.457+02:00

Το νόημα να είναι πιο; Όταν πάνω σε γραμμές ευθείες Πεπερασμένες και ορισμένες καλώςΞεκινάς και φτάνεις στο τέρμαΤο τέρμα που αρχή γίνεται ξανάΧωρίς τέρμα και δίχως αρχήΤα ίδια τοπία προσπερνάςΠου ποτέ ίδια δεν είναι.Αλλά μέσα από το τζάμιΚαι υπό του θορύβου τον αχόΊδια και απαράλλαχτα τα βλέπειςΊσως γιατί προσέχειςΤο τέρμα και αφήνεις τη διαδρομήΝα μένει ίδια και απαράλλαχτηΊσως γιατί εκείνες οι

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-6558410571881269842009-11-18T19:43:00.002+02:002009-11-21T21:31:21.263+02:00

Στο άδειο τετράδιο το όνομά σου γράφωΚαι Έρωτας αυτό για εμένα είναι.Διαλέγω τα γράμματα προσεκτικάΣαν από το μηδέν να σε δημιουργώΚαι να το μπορούσαΝα σε πλάσω έτσι δε θα τολμούσα.Τις καμπύλες και τις ουρές με σπουδήΣτοιχίζω στις γραμμές επάνωΚαι το χαμόγελό σου να εμφανίσωΠασχίζωΑυτά τα δύο Ν αργώ να τελειώσωΤην ψυχή μου γαληνεύουν, μπορείΚαι τα πατάω ξανά και ξανάΔε θέλω μάλλον να

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-75239459240175812212009-10-11T18:33:00.003+03:002009-10-11T23:34:39.193+03:00

Πότε θα στρώσεις επιτέλουςΣτρωτή δουλειά να κάνειςΣτα κοινωνικά στρώματα να ανέρθειςΣτρωματικά ανώτερος να είσαιΝα σταματήσεις σε στρώματα ξένα να πλαγιάζειςΝα στρώνεις το κρεβάτι σου ξεκίναΧαρακτήρα σα θα στρώσειςΌλα στρωτά θα γίνουνΘα στρωματοποιείς τις υποθέσεις σουΣτο κάτω στρώμα οι μικρέςΣτο πάνω αυτές με τη σπουδαιότητα την οικονομικήΚάτω από τα στρώματα λεφτά πολλά να κρύβειςΓια να

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-39521900794307591652009-09-24T14:46:00.001+03:002009-09-24T14:49:59.419+03:00

Θεός νόμιζα πως ήμουνΚι όμως, Την Έβδομη μέρα της ΔημιουργίαςΛησμόνησα, Κουράστηκα.Οι οπαδοί μου, ειδωλολάτρες έγινανΣτο ταμείο αθεϊας βγήκα ξαφνικά, Να παρακαλάω...24-09-2009, επηρεασμένος απο την ανάγνωση του Φ. Πεσσόα!

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-38719203869298303202009-09-08T00:41:00.004+03:002009-09-08T00:53:49.393+03:00

Μορφοποιείται η ιδέα, Αργά με βήμα σταθερόΦαινομενικά χωρίς σκοπό μα, Λαμβάνοντας το απλό ερέθισμαΠλάθοντάς τη μέσα και πίσω Στο ΜυαλόΣτο μέρος εκείνο όπου οι σκέψειςΔημιουργούν ΕπαναστάσειςΗ μορφοποίηση αυτή, σάρκα και οστά αποκτάΑπό το σπέρμα εκείνο που, Δίχως ωάριο να γεννήσει προσπαθείΜωρά πού γάλα δε θα πίνουνΜόνο αίμα και χαμόγελοΑπό της μάνας τους το στήθοςΤον κόσμο αυτόν να αλλάξουνΤο

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-26404671590400441662009-08-28T11:55:00.003+03:002009-08-28T12:26:42.090+03:00

Ανάσα……Όσο περισσότερο αέρα στα πνευμόνιαΚαι μέσα, βαθιά, στο κρύοΣτο γαλάζιο που γίνεται βαθύ μπλε και μαύρο στο τέλοςΗ’ με το μαργαριτάρι που λάμπει ανάμεσα στα δόντιαΣτην επιφάνεια θα βγωΗ’ μελανιασμένο θα με ξεράσει η άνωση και θα με δέρνει το κύμα.28-08-2009Για ένα φίλο που δεν του αρέσουν τα εκτενή «ποιήματα»J.Frusciante-Unreachable

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-78458334857824108572009-08-24T10:28:00.002+03:002009-08-24T10:38:48.733+03:00

-Καλή σου μέρα, καλώς ήρθες Καλώς όρισες στον κόσμο μαςΑν θέλεις σε αυτό το «μας» να χωρέσειςΜάθε πως μια σύμβαση πρέπει να υπογράψεις.-Καλώς σας βρήκα και μέρα σας καλήΣε αυτό το «μας» δεν ξέρω αν θέλω να χωρέσωΜα ανάμεσά σας γεννήθηκα Χρειάζεται θα έλεγα αέρα να αναπνεύσωΤους όρους σας ακούω.-Έχει καλώς που δέχεσαιΤη σύμβαση να ακούσειςΔεν είναι δύσκολη πολύ Ούτε πολύ μεγάληΜα όλοι όσοι την

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-15998594915045077162009-07-17T10:07:00.004+03:002009-07-17T10:29:00.778+03:00

Ξύπνησες νωρίς, πριν τα όνειρά μου φύγουνΤον ήχο που τα βλέφαρά σου κάνουν σαν ανοίγουνΔεν άκουσα και άφησα μια ανάσα να χαθείΣαν κάρφωσες το βλέμμα στο ταβάνιΤις ατέλειες στο γύψο να μετρήσειςΓια μια ακόμα φορά μη χαθεί η αρμονία τάχαΣήκωσες το αριστερό σου χέριΜα δεν έφτασες τον κόσμοΣτο κρεβάτι ανακάθισες, πριν ότι λείπεις αισθανθώΣτο ίδιο σημείο που εχτές ένα είχαμε γίνειΔεν άκουσα και άφησα

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-77047519559139244782009-07-10T20:20:00.004+03:002009-11-01T21:13:54.922+02:00

Μαγνήτης, χώρος για τίποτα άλλοΟύτε καν για τον ήλιοΟύτε σχεδόν για τον αέραΓδύθηκες άλλη μια μέραΑποφάσισες εσύ για εμέναΠεριέργεια, ανάσα πάνω στην άμμοΑπό τις σκιές ένα βήμα μακριάΣκιά και συ χωρίς μια ρίζαΜε μια κηλίδα λευκή στη μέσηΠου αντανακλάει τους ανείπωτους πόθουςΘαυμασμός, καθρέφτης που παραμορφώνειΚλειδώνει το σώμα σου μέσα σουΦτύνοντας μονάχα τα άκραΔώρο για τα αδηφάγα μάτιαΠου το

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-60170001867732494642009-05-22T13:29:00.005+03:002009-05-23T10:42:50.272+03:00

Οι τόποι οι μικροί, οι χαμηλοίΚρατούν ανάσες και βουτούνΣε ένα αφρισμένο από τη δίψα νερόΠου απλώνεται γύρω τους, βαθύ.Οι τοίχοι οι μικροί, οι χαμηλοίΣτέκουν από πάντοτε σαν να ήταν εκείΌχι αυλές και περιβόλους να χωρίσουνΜα τις νοητές γραμμές για να ορίσουνΠου των ανθρώπων ένωναν τις καρδιές, έναν καιρό.Οι βράχοι οι μικροί, οι χαμηλοίΨάχνουν κατά το άπειρο σχήμα και μορφήΖηλεύουν τα αδέρφια τους

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-26774518360155090762009-04-15T10:07:00.008+03:002009-04-18T21:36:29.283+03:00

Με την αβάσταχτη έκρηξη της σιωπήςΝα εγκυμονείται στο στομάχιΜε βρήκε το πρωί όπως με άφησε το βράδυΝωθρό, κενό και φταίχτη Μπροστά σε μία απουσία που έμεινε να κρέμεται Στο τελευταίο σου βλέμμαΜόνο που, ήσουν εκεί…Με την επαναλαμβανόμενη έκρηξη της συνήθειαςΝα δίνει δύναμη στο σώμα που δεν πρόλαβε να ξημερώσειΤο μαύρο δηλητήριο που σε κερνάω πάντα, κίνησα να ετοιμάσωΖεστό, θαμπό και ΕύοσμοΠάνω

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-9252281449942374582009-04-06T15:23:00.003+03:002009-04-10T20:02:53.908+03:00

Δεν έχω μυαλό, Το μυαλό μου είναι σαν τον ουρανόΌλοι να το καταλάβουν μπορούντο γαλάζιο του χρώματος του Και τα παιδιά ακόμα το ξέρουνΌμως και αυτοί που να τον αγγίξουν τόλμησανΜε βέλη σιδερένια που φτύνουν φωτιέςΠόσο μαύρος είναι μέσα του διαπίστωσαν.Δε σταματάω το μυαλό,Το μυαλό μου είναι σαν τον ήλιοΒγαίνει αγέρωχα το ξημέρωμαΣκορπώντας τις ακτίνες του απλόχεραΖεσταίνοντας την πλάση και τα

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-66840792882174777272009-03-26T22:22:00.002+02:002009-03-26T22:22:46.876+02:00

Δεν κρέμεσαι από το κενό, ΑλλάΑπλώνεσαι από πάνω του, ΠροσπαθείςΝα το γεμίσεις με τους ήχους σου, ΔυνατάΝα ακουστούν οι λέξεις σου, ΑπέναντιΧωρίς να ζητάς απόκριση, να NιώσειςΜε μία κουβέντα να καταλάβεις, τα ΠάνταΧωρίς να γίνεται το χτες, ΣήμεραΚατεβαίνεις τις σκάλες, ΒιαστικάΌμως εγώ πήρα τον άλλο ανελκυστήρα, Να σε προλάβωΓιατί χάθηκες στον μαύρο ορίζοντα, ΠροσπαθώνταςΝα αγγίξεις το κρύο

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-82764842427281569902009-02-19T09:52:00.003+02:002009-02-20T12:41:00.599+02:00

Το ξέρω ότι βαριανασαίνω ΛήδαΌποτε είμαι τόσο κοντά σου μα,Δεν είναι η κοντή ανάσα της ηδονής πιαΠαρά η κούραση και η πίκρα και η απογοήτευσηΓια αυτά που νιώθω, αυτά που βλέπω, αυτά που κάνωΜα για αυτά μιλιά δε βγάζω.Στο διάβα σου τους βλέπεις ΛήδαΠιο κάτω δύο τετράγωνα από της γνώσης το αντίσκηνοΜε ρούχα παλιά και μελαψό το δέρμαΣαν εκδιωγμένοι άγγελοι να σουλατσάρουνΜέρα μεσημέρι ενώ εσύ από τη

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-23382144538177018392009-02-18T09:14:00.002+02:002009-02-18T09:16:30.765+02:00

Ποια της παρέας τα παράγωγα;Πόσες ιδέες χωράνε σε ένα ποτήρι;Σε ένα απύθμενο καθίσαμε χωνευτήριΠίνοντας της Ζωής μας τα παράπονα.Κάθισε και η δροσιά από δίπλαΑνοίγοντας της αθωότητας της τα τετράδιαΜόνη, μαυροντυμένη και ψυχρήΣαν του ατελέσφορου έρωτα την αδιαφορίαΧωρίς καρδιά απλώνοντας τις γνώσεις της στο ίδιο ΞύλοΠου κάποτε οι Ιουδαίοι το Χριστό είχαν κρεμάσειΚόπο κάναμε πολύ, τα φρούτα και το

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-27872374966223268122009-02-18T09:11:00.005+02:002009-02-18T20:25:10.555+02:00

Είσαι μόνος;Δε σε ρωτάω στ’ αλήθειαΜα αφουγκράζομαι τους χτύπους του αίματός σουΣτις γαλάζιες φλέβες σουΟύτε καν με ενδιαφέρειΜα θέλω λίγο από τα μάτια σου να αρπάξωΠου ξανοίγουν στις χαρές μα και στις μεγάλες λύπεςΞημέρωσε;Μπορώ να δω τον ουρανό να φωτίζεταιΚι όμως μεγαλώνει η απορία μουΠως είναι δυνατόν να αντλείς από τη νύχτα τέτοια ομορφιάΠως μπορείς και τη χαρίζεις στο πρωινό φεγγάριΠου να

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-7869047467201476032009-01-13T20:53:00.003+02:002009-01-14T09:21:19.230+02:00

Ξεκίνα το κήρυγμά σου, ΠαλιάτσεΒάλε με προσοχή τα ψιμύθια σουΆλλαξε πρόσωπο, φόρα τη μάσκαΓύρνα τα μάτια σου ανάποδαΕκστασιάσου μα...Ξεκίνα!Μάζεψε γύρω σου κάθε λογής αστούς και αρχοντοχωριάτεςΧοντροαναίσθητους με κοιλιές που γυαλίζουνΛεπτοκόκκαλους, με πλευρά που προεξέχουνΗλιθιοανέραστους με μύτες ως τον ουρανόΗθικολάγνους με γλώσσα διπλή και μαύρηΌλους, μέχρι την πλατεία να γεμίσεις.Βάλε στα

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-76473413065901602832009-01-07T23:15:00.003+02:002009-01-08T09:18:24.161+02:00

Όχι πιά σκοτάδι, μόνο φώςΤέρμα τα στενά δωμάτια και τα καταγώγιαΜόνο αλάνες και λεωφόροι στο άπειροΟύτε περίεργα φυτά και καπνοί που σε δακρύζουνΑλλά κρυστάλλινα νερά και καθαρός αέραςΜη λερώνεις τα χέρια σου με θυσίες αιματηρέςΜη βουτάς στα εντόσθια και στων ζώων το αίμαΠαρά μάζεψε το κάτασπρο χιόνι από τις βουνοκορφέςΤα σημάδια των ουρανών για να διαβάσειςΚαθώς το μέλλον φίλε μου (το βλέπω

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-33675194485257392572009-01-07T22:55:00.004+02:002009-01-08T09:22:44.077+02:00

Του Έρωτα την ώρα, ΜετάΤην ανάσα να πέσει στο πάτωμα, ΑφήνωΤις σκέψεις διώχνω άρον άρον, ΜακρυάΣπρώχνω παράτερα και την αγάπη, ΕσέναΧτίζω τον τοίχο της σιωπής, Ξανά.Του Έρωτα την ώρα, ΜετάΣτου κρεβατιού μου την άκρη, το ΜυαλόΣτρώνει σε πολλαπλά ό,τι ένιωσε, ΕπίπεδαΠου κρύβονται στο άσπρο χρώμα, της ΣκιάςΣαν μυστικά που ποτέ δεν ένιωσες, ΑπάτηταΤην θλίψη ενός μοναχικού μετά, Αγγίζει.Του Έρωτα την

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-59704412772574408272009-01-07T22:46:00.005+02:002009-01-08T09:23:32.552+02:00

Σε είδα εχτές, όπως ανηφόριζααπό της άχαρης πιά ζωής μου τη βόλταΣήκωσα απλά το κεφάλι και σε είδαΟλόφωτη και πανώρια, σαν τη μεταμορφωση του Χριστού σε ώρα απαγορευμένηΝα στέκεις εκεί σαν από την αρχή της δημιουργίαςκαι να παρατηρείς την εξέλιξη των πάντωνΜε είδα εχτές όπως έτρεχα να προλάβωμιά ζωή που ποτέ δεν ήταν δικιά μου.Έσκυψα το βλέμμα μου και με είδα.Το μισό μου είδωλο

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-63060706322427434532008-12-12T15:11:00.003+02:002008-12-12T15:15:32.415+02:00

Επτά παράθυρα, σε βλέπω πίσω από το προφανές της ύπαρξής σουΣε βλέπω να ανοίγεις τα παραθυλόφυλλα και να στενάζεις κάτω από το βάρος των επιλογών σουΧαμογελώντας, μη σε μυριστούν τα παιδιά και σε πάρουν με τις πέτρεςΕπτά παράθυρα, ανοίγεις για να αεριστεί η σκοτεινή και σκονισμένη σου συνείδησηΣτο βάθος αχνοφαίνεται που είναι στολισμένηΧωρίς να τολμάει να ποζάρει μπροστά στους περαστικούςΚαθώς οι

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-22806346152869471642008-11-14T22:24:00.013+02:002008-11-18T13:58:28.832+02:00

Για πόσο μπορείς να αντέξεις μέσα στην θλίψη των όλωνΝα κοιτάζεις μέσα σου και να βλέπεις τίποτα;Για πόσο μπορείς να ζείς πίσω από ένα θολό τοίχο,αντέχοντας τα γέλια των άλλων απέξωμα στη μέσα μεριά να απλώνεται σιωπή βαθιά και ατελείωτηΚοιτάζοντας και βλέποντας το τίποτα;Για πόσο ακόμα η μεταλλική γεύση του ίδιου σου του σάλιουθα δηλητηριάζει το λόγο και τα χείλη σουσβήνοντας τις λέξεις σου και

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-45242787087966549262008-10-28T20:13:00.003+02:002008-10-28T20:15:00.246+02:00

Στις οχθες του αχερωντα, Εκει θα σε περιμένω Σπρωξε τη βάρκα στο μολυσμένα από τα πτώματα νερά του Σπρώξε τη βάρκα στα αγιασμένα από τις ψυχές νερά του Ακολούθα το ρευμα και μπες όλο ζωή στον κάτω κόσμο Μην ξεχάσεις μόνο να βάλεις και τον ήλιο στην πλώρη σου Γιατί σαν φτάσεις εκεί, θα χρειαστείς το φώς του Θα χρειαστείς το φως για να ανοίξεις τα μάτια από τις ψυχές Τόσων νεκρών που για

Xristoshttp://www.blogger.com/profile/07506870614905265389noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-37343345675161032652008-10-28T20:10:00.004+02:002008-10-28T22:17:08.992+02:00

Θα σου δώσω τις νότες για να φτιάξεις μουσική,Όμως άλλαξέ τες και κάνε το τέλος τους αρχήΒάλτες στο μεγάλο τσουκάλι της πιό κακιάς μάγισσαςΑνακάτεψέ τες καλά με την κουτάλα τη μεγάληΚαι βγάλε τραγούδι αχνιστό και περίεργο.Θα σου δώσω το ρυθμό να χορέψειςΌμως βγες νωρίς απο τα βήματά τα πεπατημένα,περπάτα με αυτόν στις βουνοπλαγιές και τα ποτάμιαχόρεψε τον ήλιο στα πέλματά σουαντάριασε τη θάλασσα

Xristoshttp://www.blogger.com/profile/07506870614905265389noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-7140573431292259872008-10-28T19:52:00.004+02:002008-10-28T20:09:03.303+02:00

«Θέλω να ζήσω» τους είπε… Και αυτοί του έδωσαν ένα τόπο πεθαμένο Γεμάτο θάνατο και απελπισία Και του είπαν: «Ζήσε και γέννησε ζωή» «Θέλω να ανασάνω» τους είπε… Και αυτοί του χάρισαν έναν αέρα μουχλιασμένο Υγρό και σάπιο με βρώμα από υπόνομο και χολή Και του είπαν: « Ανέπνευσε και γέμισε οξυγόνο» «Θέλω να πετάξω» τους είπε… Και αυτοί του προσέφεραν έναν ουρανό μολύβι Που

Xristoshttp://www.blogger.com/profile/07506870614905265389noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1291841331244637790.post-25342050167395346512008-10-21T19:25:00.005+03:002008-10-23T00:15:48.742+03:00

Δεν πας εσύ μπροστά,εσύ μένεις σταθερή και ακλόνητη.Εγώ πηγαίνω προς τα πίσω.Και ξεμακραίνεις,ξεθωριάζει η εικόνα σου.Όσο το βαρυτικό πεδίο της απώλειαςμε ελκύει πάνω του αργά μα σταθερά,όλο και πιό λίγο διακρίνω τη μορφή σουνα φράζει όλο και πιό πολύ το φώςστην πόρτα που υπάρχει στο τούνελ.Κάθε κίνηση σου επιτρέπει στον ήλιονα με χτυπάει κατάματα και να με τυφλώνειμικραίνοντας την ίριδα

LoRD_D2http://www.blogger.com/profile/07243485673802796296noreply@blogger.com0